قصدِ ورود دارید ؟!

  جستجو بین پست‌ها و کاربران
كفاره شعرى كه نخوانديم و قضا شد
با ركعتى از وصف دو ابروت ادا شد

حالم چو جوانى است كه يك موى سپيدش
در چهره فرسوده آيينه دو تا شد

تا بابل آغوش تو باز است نپرسى
نمرود چرا در دل تورات خدا شد

صدها گره در كار من و شعر من افتاد
وقتى گره موى غزلپيچ تو وا شد

يك روز به بام آمدى و رخت تكاندى
اين كوچه پر از رهگذر سر به هوا شد ...

نمی دونم
2 + / 0 - 1394/05/05 - 00:02 در شاعرانه
پیوست عکس:
21093230047316463777.jpg
21093230047316463777.jpg · 300x300px, 11KB
دیدگاه
raham

پوریــآ پریدآر

1394/05/5 - 10:31 Like
modir

{-35-}

1394/05/5 - 17:05 Like

امتياز مثبت

(2 کاربر)